Hepatit C, hepatit C virüsünün (HCV) neden olduğu karaciğer hastalığıdır. Hepatit C virüs enfeksiyonu belirtileri hepatit A ve B’ye  benzer. Hastalık hafif ve sinsi başlar ve çocuklarda enfeksiyonun çoğu kez belirgin değildir. Sarılık vakaların %25’de belirgindir, karaciğer işlevlerini gösteren testlerdeki bozukluk orta derecedir. Hastalık kronikleşmekte, vakaların %60-70’inde kronik hepatit, %10-20’sinde siroz gelişmektedir. Hepatit C enfeksiyonunda da taşıyıcılık söz konusudur. Bulaşmada HCV ile enfekte kişilerin kan ve kan ürünleri rol oynamaktadır. Enfekte kanla bulaşmış diğer vücut sıvıları da enfeksiyon kaynağı olabilmektedir. Anneden bebeğe doğum sırasında geçiş %5 oranında olmaktadır ve bulaşmayı önleyici herhangi bir yaklaşım mevcut değildir.

Kronik HCV enfeksiyonu bulunan hastaların tedavisinde virüslere etkin ilaçlar kullanılmaktadır. HCV enfeksiyonuna karşı aşı henüz geliştirilmemiştir. HCV ile ilişkili kronik karaciğer hastalığı bulunan çocuklar, hepatit A ve B geçirip geçirmedikleri incelendikten sonra negatif iseler her iki hastalığa karşı aşılanmaktadır.

Gebe kadınlara HCV için rutin test yapılması önerilmemektedir. Eğer HCV enfeksiyon riski yüksek ise kan  testi yapılabilmektedir.

HCV enfeksiyonu bulunan kadınların doğurduğu bebekler:

Bu bebeklerde HCV enfeksiyonu gelişme riski %5 ‘dir. Doğumdan sonra bebekler HCV riski açısından izlenmelidir. Anneden bebeğe pozitif olarak geçen antikorlar 12 aydan sonra negatifleşebildiğinden ancak anti-HCV testi 12 aydan sonra değerlendirilebilir

HCV ile enfekte olan annelerin emzirme yolu enfeksiyonu bulaştırdığı gösterilmemiştir. Anne emzirme konusunda bilgilendirilmeli, HCV pozitif olup bebeğini emziren anneler, memelerinde çatlak ve kanama olduğu zaman emzirmeme konusunda uyarılmalıdır.

HCV pozitif çocukların kreş veya yuvalara kabul edilmemesi için herhangi bir veri mevcut değildir.

HCV enfeksiyonu bulunan herkes enfeksiyöz kabul edilmeli ve başkalarına hastalığı bulaştırabileceği konusunda bilgilendirilmelidir.